Mijn reden om mezelf onzichtbaar te maken is dat mensen wel eens mee zouden kunnen kijken. En dat ze dan geringschattend zouden kunnen denken: ‘Poeh, die Margreet stelt niets voor, maar ze doet net alsof ze heel goed is.’

Het valt me op dat veel (voornamelijk vrouwelijke) ondernemers het liefst onzichtbaar zijn. Of verbloemen dat ze eigenlijk heel erg goed zijn in wat ze doen. Want stel je nu eens voor dat ze er straks achter komen ‘dat wat ik doe eigenlijk helemaal niets voorstelt’?

Ik had vorige week een Masterclass creatief schrijven van Jantien Klein Ikink. Mijn persoonlijke blog had ik al lang geleden in de wilgen gehangen. En toch bleef de drang om creatief te schrijven een intens verlangen.

Terwijl we aan het brainstormen waren over het ‘waarom’ van onze onderneming kwam ik plotseling tot een volledig nieuw inzicht. Ik wist al wel dat ik ondernemers zó ontzettend graag het juiste podium wilde geven, zo graag hun verhaal wilde laten vertellen. Zodat ze opvallen bij hun doelgroep. Maar waarom?

Terwijl één van de deelnemers haar ‘waarom’ verwoordde realiseerde ik waar mijn drang om anderen zichtbaar te maken vandaan komt. Vroeger op de lagere school had ik me volledig onzichtbaar gemaakt. Terwijl ik heel goed was op school, viel dat niet op bij de leraar en heb ik een zeer laag advies voor vervolgonderwijs gekregen (de Cito-toets was toen alleen voor leerlingen die door de leraar uitgekozen werden en daar hoorde ik niet bij). Ik snapte niet waarom de leraar niet zag dat ik alles ook heel goed wist, wellicht wel beter dan degene waarvan hij had besloten dat het de beste leerling van de klas was.

Jaren later, toen ik vastgelopen was in mijn werk, kwam ik er achter dat er bij mij zaken meespeelden op het gebied van hoogbegaafdheid. Ook zo iets waar je liever niet zichtbaar mee wilt zijn. Was ik op de lagere school meer zichtbaar geweest, dan had mijn leven een hele andere wending genomen. Dan had ik zeker niet het laagste schooladvies gekregen (waar overigens niets mis mee is, als het werkelijke bij je past).

Ik heb hiervan geleerd dat je dus heel goed in iets kunt zijn, maar wanneer je niet voldoende opvalt, bereik je daar niet het maximale resultaat mee. Het gaat er dus om dat anderen zien wat je kunt, je moet zichtbaar zijn.

Nu, in mijn volwassen leven, ben ik nog steeds het liefst onzichtbaar. Maar ik geloof er in dat ik goed ben in wat ik doe: mensen zichtbaar maken. En die drang komt diep vanuit mijzelf. Het klopt in mijn hart: ‘Ik maak jou zichtbaar met wat je doet. Je bent goed in wat je doet en dat mag de hele wereld weten. Jouw doelgroep zal blij zijn dat ze je hebben gevonden en weten waar voor ze bij jou aan kunnen kloppen.’ Ik voel een diepe noodzaak om te helpen voorkomen dat ‘mijn geschiedenis’ zich bij jou herhaalt. Dat je hard werkt en niet het maximale resultaat behaalt omdat anderen het niet (kunnen) zien.

Waarschijnlijk heb jij ook echt hele goede redenen om je te verstoppen. Online zichtbaar zijn is eng. Mijn verhaal vertellen is eng. En toch doe ik het nu. Zodat jij weet waar ik voor sta. En omdat ik jouw noodzaak voel om zichtbaar te worden. Als ik het durf, durf jij het zeker!

Share This